စွန့်ပစ်ပစ္စည်း ကောက်ယူစုဆောင်းသည့် စီးပွားရေးမှ အမြတ်အစွန်းများ ရရှိနေ

မဆင်မခြင် စွန့်ပစ်လိုက်သည့် ရေသန့်ဘူးတစ်ဘူး၏ နောက်ကွယ်တွင် စတိုးဆိုင် သို့မဟုတ် စာရင်းဝင်ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်လောက်သည်အထိ အင်အားရှိနေနိုင်ပါတယ်။

ဒါဟာ ပြက်လုံးတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ တရုတ်နိုင်ငံမှာ လက်တွေ့ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ စီးပွားရေးပကတိတရား ဖြစ်ပါတယ်။ အရင်က လူတွေ အထင်သေးခဲ့ကြတဲ့ "အမှိုက်" တွေဟာ အခုအခါ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ရွှေရောင်စီးပွားရေး လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါပြီ။

မကြာသေးမီက အမျိုးသားစာရင်းအင်းဗျူရို၏ ထုတ်ပြန်ချက်အရ ၂၀၂၆ ခုနှစ် ပထမခြောက်လအတွင်း စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများအား ဘက်စုံပြန်လည်အသုံးချရေး လုပ်ငန်းကဏ္ဍ၏ သတ်မှတ်ပမာဏထက်ကျော်လွန်သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၏ ဝင်ငွေသည် ယွမ် ၅၇၀ ဒသမ ၅ ဘီလီယံအထိ ရှိခဲ့ပြီး ယခင်နှစ်ကာလတူထက် ၃ ဒသမ ၂ ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။ စုစုပေါင်းအမြတ်ငွေမှာမူ ယခင်နှစ် ကာလတူထက် ၁၀၄ ဒသမ ၅ ရာခိုင်နှုန်း အထိ စံချိန်တင်မြင့်တက်ခဲ့ပြီး ယွမ် ၁၂ ဒသမ ၇၄ ဘီလီယံအထိ ရှိခဲ့ပါတယ်။

နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ စက်မှုလုပ်ငန်းကြီး ၄၁ ခုအနက် လူသိနည်းပြီး လျစ်လျူရှုခံထားရသည့် ဤလုပ်ငန်း၏ အမြတ်ငွေတိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ဒုတိယနေရာအထိ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ကွန်ပျူတာ၊ ဆက်သွယ်ရေးနှင့် သံမဟုတ်သော သတ္တုအရည်ကြိုသည့် လုပ်ငန်းများကဲ့သို့ ပုံမှန် ဝင်ငွေကောင်းသည့် လုပ်ငန်းကြီးများကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေတဲ့ သံတိုသံစတွေ၊ စက္ကူကတ်ထူပြားအဟောင်းတွေနဲ့ ပလတ်စတစ်အမှိုက်တွေဟာ ကြီးမားတဲ့ ဓနဥစ္စာတွေကို ဖန်တီးပေးနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ စွန့်ပစ်ပစ္စည်း ပြန်လည်ဆန်းသစ် အသုံးပြုရေး လုပ်ငန်းကဏ္ဍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အစီရင်ခံစာ (၂၀၂၆) အရ ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် သံမဏိဟောင်း၊ သတ္တုဟောင်း၊ ပလတ်စတစ်ဟောင်း စသည့် ပဓာနကျသော အမျိုးအစား ၁၁ မျိုး၏ စုစုပေါင်း စွန့်ပစ်ပစ္စည်း စုဆောင်းရရှိမှုမှာ တန်ချိန် ၄၁၇ သန်း အထိ ရှိခဲ့ပြီး စုစုပေါင်းတန်ဖိုး ယွမ် ၁ ဒသမ ၃၉ ထရီလီယံ ရှိခဲ့ကာ ယခင်နှစ်ထက် ၃ ဒသမ ၈ ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။
ထိုအထဲမှာ စွန့်ပစ်သံမဏိ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရရှိမှုက စုစုပေါင်းရဲ့ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပါဝင်နေပြီး ပစ္စည်းဟောင်းလဲ အသစ်ယူသည့် မူဝါဒများ (Trade-in policies)နဲ့ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်တဲ့ သယံဇာတ သိမ်းဆည်းရေး စနစ်တွေ အစဉ်မပြတ် တိုးတက်ကောင်းမွန်လာမှုရဲ့ တွန်းအားကြောင့် ဘက်ထရီအဟောင်းများ (ခဲအက်ဆစ် ဘက်ထရီမှအပ)၊ တာယာအဟောင်းများနှင့် သက်တမ်းကုန် မော်တော်ယာဉ်များ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရရှိမှု ပမာဏလည်း သတိပြုဖွယ် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။

ကမ္ဘာ့အဆင့်တွင်ကြည့်လျှင် ၂၀၂၅ ခုနှစ်၌ ပြန်လည်ဆန်းသစ်အသုံးပြုထားသော ကြေးနီ၊ အလူမီနီယမ်၊ ခဲနှင့် ဇင့် ထုတ်လုပ်မှုမှာ တန်ချိန် ၅၉ ဒသမ ၂၃၅ သန်းရှိခဲ့ပြီး တရုတ်နိုင်ငံမှ တန်ချိန် ၂၀ ဒသမ ၅၇ သန်း ထုတ်လုပ်ခဲ့သဖြင့် စုစုပေါင်း၏ ၃၄ ဒသမ ၇ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ကမ္ဘာ့ပထမနေရာတွင် ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နေပါတယ်။

ဒါ့အပြင် ၂၀၂၁ ခုနှစ်ကတည်းက တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ စွန့်ပစ်ပလတ်စတစ်များမှ ကုန်ကြမ်းအဖြစ် ပြန်လည်ထုတ်လုပ်အသုံးပြုသည့် ပမာဏဟာ တန်ချိန် ၁၉ သန်းနီးပါး ရှိခဲ့ပြီး ပြန်လည်ရယူနိုင်မှုနှုန်းမှာ ၃၁ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ စွန့်ပစ်ပလတ်စတစ်များမှ ကုန်ကြမ်းအဖြစ် ပြန်လည်ထုတ်လုပ်အသုံးပြုနိုင်မှု ပျမ်းမျှနှုန်းထက် ၁ ဒသမ ၇၄ ဆနီးပါး ပိုမိုမြင့်မားတာဖြစ်ပါတယ်။

တရုတ်နိုင်ငံဟာ စွန့်ပစ်ပစ္စည်း ပြန်လည်ကောက်ယူစုဆောင်းရေးလုပ်ငန်းကို အမှန်တကယ်ပင် အလေးအနက်ထား ဆောင်ရွက်နေတာဖြစ်ပြီး ငွေကြေးအရင်းအနှီးနဲ့ စနစ်တကျ မူဝါဒအာမခံချက်များ ပံ့ပိုးပေးလျက်ရှိပါတယ်။ မကြာသေးမီက ထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ "၁၅ ကြိမ်မြောက် ငါးနှစ်စီမံကိန်း သယံဇာတ ပြန်လည်အသုံးပြု စီးပွားရေး (Circular Economy) ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု စီမံကိန်း" မှာ ရည်မှန်းချက်တွေကို အတိအလင်း ချမှတ်ထားကာ ၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်အရောက်မှာ သယံဇာတ ပြန်လည်အသုံးပြုရေး စက်မှုကဏ္ဍရဲ့ ထုတ်လုပ်မှုတန်ဖိုးကို ယွမ် ၈ ထရီလီယံ အထိ ရောက်ရှိစေရမယ်လို့ ပါရှိပြီး ၂၀၃၅ ခုနှစ်အရောက်မှာတော့ အရည်အသွေးမြင့် သယံဇာတ ပြန်လည်အသုံးပြု စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု စနစ်ကို အခြေခံအားဖြင့် ထူထောင်သွားမှာဖြစ်ကာ အဓိက သယံဇာတများ၏ အကျိုးရှိရှိ အသုံးပြုနိုင်မှု စွမ်းရည်ကို နိုင်ငံတကာ အဆင့်မြင့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန်ဖြစ်ပါတယ်။

ဥပဒေပိုင်းဆိုင်ရာတွင်လည်း ၂၀၂၆ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၅ ရက်နေ့မှစ၍ တရားဝင် စတင်ကျင့်သုံးခဲ့သည့် "တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ဂေဟစနစ်ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ဥပဒေ ပေါင်းချုပ်" ၌ "ထုတ်လုပ်သူ၏ တာဝန်ကို တိုးချဲ့သတ်မှတ်သည့် စနစ်ကို နိုင်ငံတော်မှ ထူထောင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သယံဇာတများ ပြန်လည် အသုံးပြုမှုကို မြှင့်တင်မည်"၊ "ပြန်လည်ထုတ်လုပ်ထားသော ပစ္စည်းများ တိုးမြှင့်အသုံးပြုမှုကို နိုင်ငံတော်မှ အားပေးမည်ဖြစ်ပြီး စံချိန်စံညွှန်းနှင့် အသိအမှတ်ပြုမှု စနစ်များကို ခိုင်မာစွာ ထူထောင်မည်" စသည့် အဓိက အချက်များကို အတိအလင်း ပြဋ္ဌာန်းထားပါတယ်။

အတိုချုံးပြောရလျှင် သယံဇာတ ပြန်လည်အသုံးပြု စီးပွားရေး လည်ပတ်မှုဟာ လုပ်ငန်းရှင်တွေရဲ့ အပေါ်မှီခိုနေခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ဥပဒေအရ မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်ရာ စက်မှုကဏ္ဍအတွက် ရေရှည်တည်ငြိမ်သော မူဝါဒ အလားအလာများကို ဖန်တီးပေးလိုက်တာဖြစ်ပါတယ်။

ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ ပံ့ပိုးမှု သင်္ကေတများမှာလည်း အလွန်ပင် ထင်ရှားရှင်းလင်းလှပါတယ်။ ဥပမာ - သယံဇာတများ ပြန်လည်အသုံးပြုမှုကို ထောက်ပံ့ရန် ကာလရှည် အထူးအစိုးရစာချုပ်များ ထုတ်ဝေခြင်းသည် "အသစ်နှစ်မျိုး" (ကုန်ပစ္စည်းအသစ်ဖြင့် အဟောင်းလဲလှယ်ခြင်းနှင့် စက်ပစ္စည်းများ အသစ်လဲလှယ်ခြင်း) မူဝါဒစနစ်၏ ရေရှည် ပံ့ပိုးမှုဆိုင်ရာ စီစဉ်ဆောင်ရွက်ချက် ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဆို စွန့်ပစ်ပစ္စည်း ပြန်လည်ကောက်ယူရေးမှာ ဤမျှလောက် အားစိုက်ထုတ်ရတာ တန်ရဲ့လားမေးလျှင် အဖြေကတော့ "တကယ့်ကို တန်ပါတယ်"။ တရုတ်နိုင်ငံအတွက်မူ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ရည်မှန်းချက်များသည် အချက်တစ်ချက် ဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် လက်တွေ့ကျသော သယံဇာတ ထိန်းချုပ်နိုင်မှုနှင့် ရေရှည် မဟာဗျူဟာမြောက် စီမံကိန်းများ ရှိနေတာကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်။

သတ္တုတွင်းထွက်များကို နမူနာကြည့်ပါက အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စွမ်းအင်အေဂျင်စီ (IEA) က ထုတ်ပြန်သော "ကမ္ဘာ့ အဓိကသတ္တုများ အလားအလာ (၂၀၂၄)" အစီရင်ခံစာတွင် လီသီယမ်၊ နီကယ်၊ ကိုဘော့၊ ဂရပ်ဖိုက်၊ ကြေးနီနှင့် မြေရှားသတ္တု အပါအဝင် ပင်မသတ္တု ၆ မျိုး၏ ရရှိနိုင်မှု ပမာဏသည် တိုးတက်လာသော လိုအပ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အလွန်ကြီးမားသော လိုအပ်မှု ကွာဟချက် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားပါတယ်။

၂၀၃၅ ခုနှစ်အရောက်မှာ ကမ္ဘာ့ကြေးနီ ရရှိနိုင်မှု ပမာဏဟာ မှန်းဆထားတဲ့ လိုအပ်ချက်ရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တော့မှာဖြစ်ပြီး လီသီယမ် လိုအပ်ချက်ရဲ့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ ပံ့ပိုးပေးနိုင်တော့မှာဖြစ်ပါတယ်။

ထို့ကြောင့် ပြန်လည်ပြုပြင် အသုံးပြုနိုင်သော သယံဇာတများ (Recycled Resources) သည် ကမ္ဘာ့ အင်အားကြီးနိုင်ငံများအကြား သတ္တုတွင်းထွက် ပြိုင်ဆိုင်မှု အန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန်အတွက် အရေးပါသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ သယံဇာတများ ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းသည် သယံဇာတ လုံခြုံရေးကို အာမခံရန်နှင့် ထုတ်လုပ်မှု စက်မှုကွင်းဆက်များ၏ ခံနိုင်ရည်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အလွန် အဓိကကျသော အဓိပ္ပာယ် ရှိပါတယ်။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း မူဝါဒနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အရှိန်အဟုန်များကြောင့် မထင်မရှား ရှိလှသော အမှိုက်ဟောင်း စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများသည် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး နိုင်ငံပိုင် အဖွဲ့အစည်းများပင်လျှင် "စွန့်ပစ်ပစ္စည်း ကောက်ယူစုဆောင်းရေး" ကဏ္ဍထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပါဝင်လာခဲ့ကြပါတယ်။

၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံတော်ကောင်စီနှင့် အရေးပါသော ဗဟိုနိုင်ငံပိုင် လုပ်ငန်းကြီးများ ပူးပေါင်းမတည်ငွေဖြင့် “China Resources Recycling Group” ကို ထူထောင်ခဲ့ပြီး တရုတ်နိုင်ငံ၏ ပထမဦးဆုံး သယံဇာတ ပြန်လည်အသုံးပြုရေးကို အဓိကထားသည့် ဗဟိုနိုင်ငံပိုင် လုပ်ငန်းအဖြစ် စာရင်းဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ ၎င်း၏ စီးပွားရေးနယ်ပယ်တွင် ဘက်ထရီ၊ မော်တော်ယာဉ်၊ စက်ကိရိယာ ပစ္စည်းများ၊ ပလတ်စတစ် ပြန်လည်ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် အစိမ်းရောင် နည်းပညာများ ပါဝင်ပါတယ်။

ဗဟိုနိုင်ငံပိုင် အစိုးရလုပ်ငန်းများ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာရုံသာမက ဒေသဆိုင်ရာ နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများနှင့် ပုဂ္ဂလိက ထိပ်သီးလုပ်ငန်းများသည်လည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လျက် ရှိကြပါတယ်။ ဥပမာ ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် စွမ်းအင်သစ် ပြန်လည်အသုံးပြုရေး လုပ်ငန်း၏ ထိပ်သီး GEM ကုမ္ပဏီသည် ဟဲနန် ပြန်လည်အသုံးပြုရေး အုပ်စု (Henan Recycling Group) တွင် ယွမ် သန်း ၄၀၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကာ မဟာဗျူဟာမြောက် အစုရှယ်ယာရှင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သယံဇာတ ပြန်လည်အသုံးပြု စီးပွားရေး စက်မှုကဏ္ဍ မဟာဗျူဟာမြောက်ပုံစံကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အကောင်အထည်ဖော်ရန်နှင့် နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်း၊ ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းများ၏ အားသာချက်များကို အပြန်အလှန် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သယံဇာတ ပြန်လည်အသုံးပြု စီးပွားရေး၏ အပြောင်းအလဲများမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာနေပါတယ်။ ဤသည်မှာ တရုတ်နိုင်ငံအတွက် အစပဲရှိသေးပြီး အနာဂတ်တွင် သယံဇာတ ပြန်လည်အသုံးပြုမှုဟာ နိုင်ငံ၏ စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

သတင်းအရင်းအမြစ် : San Li He

#သယံဇာတပြန်လည်အသုံးပြုစီးပွားရေး #Recyclables #Resources #MFN #MyanmarFutureNews

MFN သတင်းများအား အောက်ပါ Link များတွင်လည်းဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။
Tiktok - https://www.tiktok.com/@myanmarfuturenews
Telegram –https://t.me/myanmarfuturenews
YouTube - https://www.youtube.com/@MyanmarFutureNews-MFN